Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 05/12/2017

Αναζήτησα ρηξικέλευθα στοιχεία για την ανθρώπινη σκέψη.

Ακόμα κι όταν μυθολογούσα, πρόσβλεπα στην αλήθεια.

Πλησίασα έτσι ασυνείδητα σ’ αυτό που κατάλαβα ως «φιλοσοφία».

Έτρεφα το λογισμό μου και απ’ τις διιστορικές εμπειρίες

και αυτογυμναζόμουν διαρκώς ως την αυτοσυνειδησία.

Τότε κατάλαβα ότι ωρίμασα.

Υπήρξε μακρύς ο περίπλους στις ακτές και στα βάθη

του προφιλοσοφικού ανθρώπου, των αξιών και επιτεύξεών του,

η έναγχη αναζήτηση κάποιου νοήματος με στιγμάτισε.

Ελευθέρωσα όμως αρκετά σπερματικά στοιχεία

τα οποία με υποψίασαν δημιουργικά και ενίσχυσαν

τη «φιλοσοφική» διαπορία μου, καθιστώντας την δημιουργική.

Έφηβος, σχεδόν, ακόμα, πίστεψα ότι έφτασα στην ωρίμαση.

Γέρων, τώρα, ψαράς και ποιητής εκ του προχείρου,

ας μην αναρωτηθώ γιατί επέστρεψα

στη νοοτροπία προμυθικού ανθρώπου

και στις μυθικοθρησκευτικές παραδόσεις του.

Κώστας Γαρμπής, Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Διόνυσος, 25/10/17

Κυνηγός της φευγαλέας ομορφιάς…

Η Αντιγόνη ήταν «κρύα». Ίσως γιατί

είχε τεντωμένο δέρμα με γυαλάδα, ατσαλάκωτο,

παρέα με εσωτερική απάθεια και βλακεία.

Γιαυτό δεν αγάπησα τις «κούκλες της Νυρεμβέργης».

Ήθελα πάντα λίγες ρυτίδες∙ αυτές τις πρώτες,

τις διαβόητες «πατ ντ’ ουά»* που σχηματίζονται

απ’ τις άκρες της κόχης των ματιών προς τους κροτάφους.

Οπαδός του ερωτολόγου Σαμφόρ

για τις ρυτίδες που 'χουν ψυχή, έχουν έκφραση,

ρυτίδες αξιέραστες.

Αχ αυτές οι «πατ ντ’ ουά» της σαραντάρας Κικής

πώς μου άναβαν το τσιγάρο,

όπως το άναβε ο Σατανάς στον Δον Ζουάν

απ’ την απέναντι όχθη του Γουαδαλκιβίρ!

Κυνηγός τότε της φευγαλέας ομορφιάς…

(συνεχίζεται)

*ποδάρι της χήνας

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 10/11/17

Όταν φιλοσοφώ, αίρω τα είδωλα

και ιχνεύω την κρυφή αλήθεια της ζωής.

Μια πνευματική πανοπλία με προστατεύει.

Ακόμα και η θρησκευτική μου συνείδηση

ωριμάζει και αυθυπερβαίνεται,

εκφράζεται ακόμα πιο αυθεντικά.

Η φιλοσοφική μου διάπλωση συναντά

τις ευγενέστερες εκφάνσεις της θρησκευτικής.

Είναι τότε που απολαμβάνω μια μυστική κοινωνία και σιωπή,

ολοκληρώνομαι μέσα σε μια «παρούσα-απουσία».

«Κεκρυμμένων κατάληψις, χαρισμάτων διαμοναί… ατελεύτητος ευφροσύνη…»^*

*Μέγας Βασίλειος (330-379)

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

 18/10/’17

Τσαλαβουτήξαμε βαθειά με τα πέλματα σε μια λίμνη χλιδής.

Κάθε ήχος πνιγόταν πριν καλά καλά τον αντιληφθείς.

Τόσο παχιά ήταν τα χαλιά κι οι βελούδινες κουρτίνες.

Πώς αλλιώς θα κλέβαμε τον πίνακα;

Εκτός κι αν σκοπίμως τον είχαν τοποθετήσει εκεί.

Πιο αργά, κατάλαβα στη ζωή μου

ότι στ’ αλήθεια μάς άφηναν να κλέβουμε!

Τώρα, που δεν έχουμε να τους τα επιστρέψουμε

δεκαπλάσια!

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

 08/03/17

Μα πού βρίσκομαι;

Σε ποια κωμωδία παίρνω μέρος;

Δεν μπορώ να υποστηρίξω

ότι έχω πλησιάσει αρκετά το νόημα

όλων των πραγμάτων.

Δεν διδάχθηκα τίποτα, δεν έμαθα τίποτα.

Φαντασμαγορική ασφαλώς η παράσταση,

κι αυτό το κίτρινο κόσμημα

αν δεν είναι τοπάζι θα είναι ασφαλώς κίτρινο διαμάντι.

Ευτυχώς φοράω το φράκο μου∙

πώς αλλιώς θα καταλάβαινα

το μεγαλειώδες εμβατήριο απ’ τους «Αρχιτραγουδιστές»;^*

Απ’ τη μια ξερότοπος μιας στυγνής λογικής,

απ’ την άλλη ιρασιοναλιστικές μυθοπλασίες.

Εγώ όμως έχω ολότελα δικές μου ιδέες για όλα.

^*Οι Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης». Μουσικόδραμα του R. Wagner.

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ"

Κ. Γαρμπής, 14/10/17

Δεν είπα: «έχω δυνατότητες».

Είπα: «είμαι οι δυνατότητές μου».

Έτσι ξανοίχτηκα από μικρός στον κόσμο,

έτσι υπήρξα. Είμαι ό,τι είμαι,

όπως θα πει κι ο Ποιητής.^*

Δεν υλοποίησα «δυναμικές», υλοποίησα «δυνατότητες».

Η υπαρκικότητά μου υπήρξε το

«πεπερασμένο» μου και η «μηδενικότητά» μου.

Συμφιλιώθηκα με την «πτώση» μου,

δεν είδα την ύπαρξή μου σαν

«ύψιστη αξία και ύψιστη (εν ταυτώ) αμαρτία»,^**

δεν είδα ηθικές κατευθύνσεις

– αν και ηθικότερος κι από τους πιο ηθικούς.

Από humus^*** πλάστηκα, Hommo ειμί.

*Τέννυσον: «…αυτό που είμαστε, είμαστε», «Οδυσσέας».

  Σημ. Κ. Γαρμπή: Ίσως, όμως, μ’ ένα διαφορετικό νόημα απ’ αυτό που του αποδίδει o κ. Σατερθγουαίητ. Ίσως.

**Κιρκεγκάαρντ.

***humus = γη (Λατινικά)

...και φράουλες

Κ. Γαρμπής,

Διόνυσος, 10/10/2017

Πούλησα τον στολισμένο με τουρκουάζ

μπρούτζινο σκαλιστό καθρέπτη της εποχής των Χαν,

αξίας μεγαλύτερης κι από την ιδεολογία μου,

κι αγόρασα το χαλάκι εξουσίας και προσευχής,

το υφασμένο στη φυλή Μόρο των Φιλιππίνων.

Υπάρχουν και τέτοιου τύπου «αριστεροί»

κι ας λέν’ ότι ο λύκος δεν τρώει φράουλες.

Το ξανθό κορίτσι με τα φυσικά οντουλαρισμένα μαλλιά

και τα θλιμμένα καστανά μάτια με κοίταξε επιτιμητικά.

Αλλά εγώ είχα πέσει με τα μούτρα στις φράουλες… 

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 07/03/2017

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

Καμιά λέξη δεν μπορεί πια να σταθεί αυτούσια∙

κουφάρια χωρίς νοήματα, ξεβρασμένα φύκια.

Όλα τα ουσιαστικά μηνύματα απομαγεύτηκαν.

Η δράση στα χέρια «μπαχαλάκιδων»,

δεν είναι πλέον η αντίθεση στη θέση, η αντίθεση

δεν παράγει το νομοτελειακό της αποτέλεσμα.

Οι λεπτές κλωστές του κόσμου μου κόπηκαν,

λείπουν απ’ τα θεμέλια οι έννοιες και τα νοήματα

που με συνέδεαν με τη ζωή μου, συνέδεαν

το είναι μου με τη συνείδησή μου,

την επιθυμία μου με τη δυνατότητα.

Βυθίστηκα στην ανασφάλεια και στην απόγνωση,

κανένα κέλυφος δε με χωράει.

Ο φιλελεύθερος λόγος διολίσθησε σε φασιστικό,

τον αριστερό διεκδικούν αλητορέμπελοι της καφετέριας.

Μια ίδια μηχανή παραγωγής εξουσίας και πλούτου

συνεχίζει να λειτουργεί στα παρασκήνια.

Τι να σου κάνουν, λοιπόν, και οι λέξεις;

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής,

Διόνυσος, 05/03/2017

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

Σκέφτομαι τώρα, κοντά στον καταρράκτη της Άνω Βαγιάς

την εποχή που ζούσα στα σύννεφα.

Γιατί να βγάλεις το κεφάλι σου από τα σύννεφα

όταν σου αρέσει να ζης στα σύννεφα;

Σκέφτομαι να πηδήξω στο γκρεμό,

όχι για να τσακιστώ, για να πετάξω.

Πάντα πέταγα όταν κάτι ανάβλυζε πηγαία

από τα συναισθήματά και με κατεύθυνε.

Πάντα ονειρευόμουν μεγάλα όνειρα

όταν έβγαινα από τη ζώνη της συνήθειας.

Πάντα ήμουν ευτυχισμένος όταν

θυσίαζα τις φιλοδοξίες μου στις προσωπικές στιγμές.

Δεν υπάρχει μοιρασιά στη σταδιοδρομία

αλλά εγώ την τελευταία τη θυσίαζα συχνά για προσωπικές επιλογές.

Κατόρθωσα έτσι να μειώσω κάπως

στον ιδιωτικό μου χώρο την πτώση,

την αστοχία και την έλλειψη.

Διέσωσα κάπως μιαν αξιοπρέπεια, καθώς ψυχορραγούσα.

Να πηδήξω τώρα ή να μην;

«Ο ελκόμενος επί κρημνού».

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 02/03/2017

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

Και τι δεν είδαν τα μάτια μου,

τι δεν άκουσαν τ’ αυτιά μου!

Υπηρέτησα κι εγώ, ως Robocop,

συμφέροντα που με απωθούσαν∙ ο προγραμματισμός βλέπετε.

Και τώρα που ανέκτησα τη μνήμη και τη συνείδηση

είναι πλέον αργά∙ μόνο ημερολόγια γράφω.

Υπηρέτησα τη μεγαλοαστικοποίηση^* υποβαθμισμένων περιοχών,

βαρώνους του υποκόσμου του real estate,

λούμπεν στοιχεία και μπράβους με λευκά κολάρα,

πρωταγωνιστές, θύτες ταυτόχρονα και θύματα,

όργανα επιβολής νέας τάξης πραγμάτων,

λούστρους χρηματικοποίησης της οικονομίας,

νέα πεδία συσσώρευσης κεφαλαίου σε τομείς

που κάποτε ήταν εκτός εκμετάλλευσης,

ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υπηρεσιών

και μετατροπές δημόσιων χώρων σε ιδιωτικές περιουσίες.

Και τώρα που ανέκτησα τη συνειδητοποίησή μου,

τώρα, στυμμένη λεμονόκουπα,

ψαρεύω, παίζω σκάκι και γράφω ημερολόγια.

^*gentrification

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 23/12/2016

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

Κυνηγός της φευγαλέας ομορφιάς…

Η Μερόπη είχε διλήμματα.

Ήταν παντρεμένη, αγαπούσε όμως άλλον.

– Αν μείνω πιστή στον εραστή μου θα προδώσω τον άντρα μου.

Αν μείνω πιστή στον άντρα μου θα προδώσω τον εραστή μου.

Πρόδωσε και τους δύο μ’ έναν τρίτο, εμένα!

Συνείδηση υποτυπώδης, φωνή ενστίκτου πιο επιτακτική.

Εγώ όμως ήμουν τότε στην Καλαμάτα έφηβος

και το μυαλό μου ήταν στις πάνδημες Αφροδίτες των οργίων.

Κι υπήρχαν πολλές τότε, παντρεμένες,

γιατί είχαμε και στρατόπεδο νεοσυλλέκτων.

Όταν υπάρχει κρασί στο επάνω μέρος της μπουκάλας

υπάρχει και στο κάτω, είχε πει ο Δουμάς.

Κυνηγός, τότε, της φευγαλέας ομορφιάς…

Κώστας Γαρμπής - Από "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Διόνυσος, 27/12/2016

Κ. Γαρμπής

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

Προφανώς αυτή δεν είναι η εποχή μου.

Υπήρξα πολίτης με ό,τι ευαισθησία αυτό συνεπάγεται,

τώρα παρακολουθώ τον ύπουλο μετασχηματισμό

του πολίτη σε καταναλωτή∙

τα συμφέροντα του οικονομικού τομέα

στη θέση συμφερόντων της ευρύτερης οικονομίας.

Τι το επιλήψιμο, θα πεις, στην επέκταση

του καταναλωτικού πολιτισμού,

στη ζούγκλα των εμπορικών σημάτων;

Τι το επιλήψιμο στη μετάλλαξη των κοινωνικών αγαθών

σε χρηματικές αξίες

και των πολιτικών σχέσεων σε εμπόρευμα;

Όλα προς πώληση, όλα προς πώληση.

Δεν ξέρω, δεν είμαι ειδικός,

ο καθένας ας σταθμίσει μόνος του.

Όμως εμένα αυτή δεν είναι η εποχή μου.^*

^* Μπέρτολτ Μπρέχτ, «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν»:

Ως τα κατάβαθά μας τρομοκρατημένοι

είμαστε! Πώς αυτό το κακό θα τελειώσει

ψάξτε να βρείτε μοναχοί σας! Ίσως και να βρεθεί

τρόπος, το δρόμος της να βρίσκει μια καλή ψυχή.

Και η καλοσύνη να μπορεί στον κόσμο ν’ ανθίσει.

Πήγαινε, ψάξε, αγαπητό κοινό, μια κατάλληλη λύση

πρέπει να υπάρχει, πρέπει, πρέπει, πρέπει.

Από το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ, Τόμος IV - Κώστας Γαρμπής

Διόνυσος, 24/12/2016

Κ. Γαρμπής

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

Στην Αριστέα Τσ. – Ν.

Ταξίδεψα, όπως παιδί, στην υπέροχη γλύκα του χρόνου.

Σαν τις φυσαλίδες που πορεύονται μ’ ανάλαφρο πέταγμα.

Εφήμερο το «σήμερα», εφήμερο «σήμερα» το αύριο

και το μεθαύριο εφήμερο «σήμερα».

Κι οι μέρες ταξιδεύουν και πάνε

και σκάνε σαν φυσαλίδες, σαν τις πομφόλυγες.

Και κάθε «σήμερα» ένα εφήμερο πέταγμα.

Από το Ημερολόγιο του μυστηριώδους κύριου Σατερθγουαίητ, Τόμος IV

Από το Ημερολόγιο του μυστηριώδους κύριου Σατερθγουαίητ, Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 29/12/16 ξημερώματα

Τρεις και τέταρτο πρωί, άρχισε να χιονίζει.

Στη φύση νεκρική σιγή, μα κάτι ψιθυρίζει.

Πάντα μιλάει στην καρδιά όταν πέφτει το χιόνι

για να ζεστάνει το συναίσθημα, να μην κρυώνει.

Δεν είμ’ απ’ τους πολλούς κλητούς αλλ’ απ’ τους λίγους εκλεκτούς∙ ^*

είμαι ο Σαμαρείτης ο αλλογενής, απ’ τους καθαρισθέντες λεπτρούς. ^**

^*Λουκάς 14, 16-24

^**Λουκάς 17, 12-19

Κώστας Γαρμπής - Από τη συλλογή «Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 13/11/2016

Από τη συλλογή «Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος IV

Θα παραμερίσω λοιπόν την εμπειρία;

Θ’ αποδεχθώ πράγματα που φαίνονται άμεσα στη συνείδηση,

ανεξάρτητα απ’ την υπαρκτικότητά τους;

Θ’ αποδεχθώ την πολυμορφία του κόσμου

και θ’ αρνηθώ την υπεροχή της λογικής;

Τι θα πει, δηλαδή: στη νέα εμπειρία

η περασμένη πλάνη γίνεται φανερή,

η τωρινή αλήθεια διορθώνει την πλάνη.

Έστω για το «επέκεινα», εάν υπάρχει,

ν’ αποδεχθώ την «ενέργεια της υπερβατολογικής συνείδησης».

Αλλά για τη ζωή μου εδωνά θα αρνηθώ τη λογική;

Στα χέρια τίνος έρμαιο θα καταντήσω τότε;

Κώστας Γαρμπής - Από τη συλλογή "Το Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ", Τόμος IV

Κ. Γαρμπής

Διόνυσος, 11/11/2016

Από το «Ημερολόγιο του Μυστηριώδους κ. Σατερθγουαίητ», Τόμος ΙV

«Οι  μάζες βρίσκονται σε σύγχυση∙ η ώρα πλησιάζει».

Και τώρα τι γίνεται;

Θα αναθέσουμε στους τσαμπουκάδες

να εκδικηθούν για λογαριασμό μας

το σάπιο σύστημα που μας κατέστρεψε;

Όλοι αυτοί που κατέστησαν δευτερεύοντα παράγοντα

τον άνθρωπο και αρνήθηκαν την ανάγκη

για στοιχειώδη κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη,

αυτοί θα μας σώσουν τώρα;

Και τι διαφέρουν απ’ την παραδοσιακή συστημική πολιτική

που ήταν όντως άθλια;

Από την Σκύλα στη Χάρυβδη λοιπόν;

«Παθήματα ψυχής των πραγμάτων ομοιώματα»^*.

Μετά την απόφαση που πήραμε, αναλαμβάνουμε οι ίδιοι

την ευθύνη αυτού που είμαστε.

^*Αριστοτέλης «Περί Ερμηνείας», 16^α.